Hoe drinkt de Mijmeraar?

Volgens de meest gedeelde interpetatie, drinkt de Mijmeraar uit zijn bron met de hoorn Gjallahorn, welke ook het laatste noodsignaal zal geven wanneer de Jotun ten strijde trekken voor de Ragnarok.

Maar dit is waarschijnlijk een gemakzuchtige vertalingsfout. Er word in het IJslands gesproken over de ”hoorn van Heimdall”. Heimdall is de Godheid die op de Gjallahorn zal blazen. Maar het woord dat als hoorn wordt vertaald, zou linguistisch gezien beter vertaald worden als ”schelp”, en wordt meestal gebruikt om oorschelp te betekenen.

Elders wordt gezecht dat de Mijmeraar drinkt uit ”the pledge of Odin”, oftewel de belofte of de borgsom van Wodan. Het is bekend dat Wodan zijn oog offerde om een slok te mogen nemen.

Deze datapunten meegenomen, mijmer ik als volgt.

Wilde speculatie

Heimdall, de wachter van de regenboogbrug naar Asgard, staat erom bekend extreem gevoelige zintuigen te hebben. Als in: hij kan het gras horen groeien en de voetsporen van kevers nog zien. Het lijkt mij veilig om te stellen dat Heimdall dus dingen heeft gehoord die geen mens of andere God ooit zou hebben kunnen gehoord.

Wodan bezit een troon, waarmee hij alles in de negen werelden kan aanschouwen, bovendien heeft hij in zijn zucht naar kennis, wijsheid en macht zaken aanschouwt die zelfs een Godheid vreemd zijn.

Ik heb elders al geschreven over welke symbolische waarheden ik zie in het offer van Wodan. Door één van zijn ogen te verwijderen van het ”hier en nu”, en permanent te plaatsen in de bron van Mijmeraar, verliest hij een deel van zijn zicht op het ”actuele”, en krijgt in de plaats daarvoor een inzicht in het ”algehele”. Het lijkt mij zeer mogelijk dat, beschreven in een aan ons verloren saga, Heimdall een soortgelijke afspraak heeft gemaakt.

Voor afspraken tussen Goden geld, net als in alles, dat elke gift een wedergift vereist. Voor een grote gunst als een slok uit de bron van Mijmeraar dient de Mijmeraar veel profijt te krijgen, al was het maar om de immense waarde van een dergelijke slok te erkennen. Dus wat verkreeg de Mijmeraar nou daadwerkelijk?

Het grote avontuur van Mijmeren is het analyseren van informatie vanuit verschillende perspectieven. Het oog van de woedende en het oor van de alhorende bevatten unieke informatie, en een meekomend uniek perspectief. Door de wijsheid van de Mijmeraarbron in te nemen via deze bijzondere invalshoeken, verkrijgt de Mijmeraar unieke en waardevolle inzichten.

Dit past ook thematisch erg goed bij de door mij elders benoemde UPG’s van een aantal moderne Mijmeraar-gelieneerde beoefenaars. Waarbij zij voor een bepaalde periode één of meer van hun zintuigen ten dienste stelden van de Mijmeraar. Het lijkt mij waarschijnlijk dat hij zo nieuwe perspectieven verzamelt. Of om het anders te verwoorden: nieuwe bekers verkrijgt om uit zijn bron te drinken.

conclusie

Dit is voor mij een belangerijk gegeven. Wat ik zelf lastig vind aan een relatie opbouwen met een Godheid is de vraag: wat heb ik nou precies te bieden? Als een Mijmerende, Heidense Autist, ben ik mij bewust van mijn vaak ongewoon perspectief. Ik zal nooit beweren dat mijn invalshoek ook maar een beetje te vergelijken is met het gehoor van Heimdall of het zicht van Wodan, maar wellicht valt er iets te onderhandelen.

Wie weet, misschien heb ik ergens in mijn Urd al een dergelijk contract ondertekend…..

Maar om de vraag in de titel te beantwoorden: volgens mij drinkt de Mijmeraar gulzig, met een enorme collectie van bekers.