Mijmeraar en de verhulde vrouw

Voor het eerst gepubliceert 2021

Raven Kaldera, een vrij controversieel figuur binnen het Heidendom die inzichten publiceert zonder historisch bronmateriaal, zegt als eigen inzicht te hebben dat de vrouwe Hell en Mijmeraar ooit consorten waren. ((http://www.northernshamanism.org/jotnar.html))

Ik kan dit wel plaatsen, de Vrouwe der Verborgenen en de Mijmeraar lijken mij goed bij elkaar te passen.

• Door te mijmeren filter je relevante van irrelevante informatie, een goede manier om zonder te liegen zaken vóór je te houden, en om het onderscheid te maken tussen wat er in welke situatie wel of niet geopenbaard moet worden. Een voorbeeldscenario: Je kent iemand die transgender is, diegene houdt dat niet erg geheim maar hangt het liever ook niet aan de grote klok. Een Hell zou het niet benoemen omdat het privé is, een Mijmeraar zou het zowiezo niet benoemen wanneer het irrelevant is.
• Één van de meest dankbare onderwerpen om over te mijmeren is ”het leven na de dood”. De Vrouwe der Verborgenen helpt dit mijmeren te inspireren door héél soms een tipje van de sluier te geven, maar voor de rest houdt ze de waarheid lekker verborgen.
• De Mijmeraar en de Vrouwe der Verborgenen respecteren beiden de macht van de stilte en van de rust. Dit onderscheidt hen van de meeste andere aan de Germanen bekende Goden, wiens bestaan begeleidt wordt door muziek. Muziek van vreugde, van liefde of van agressie.
• Één herkbenbare vorm van de bron van de Mijmeraar is het collectief onbewustzijn. Een (deels genetisch) geërfd geheugen. Oftewel invloed van onze overleden voorgangers die inmiddels tot het rijk van de Vrouwe der Verborgenen behoren.
• Volgens internet zijn er veel mensen met fysieke of geestelijke beperkingen die zich aangetrokken voelen tot de Vrouwe der Verborgenen, omdat deze hun de rust geeft en niet de aandacht vestigt op hun ”afwijking”. Het schijnt ook dat zij zelf geen respect of geduld heeft voor hen die er bijvoorbeeld een hele show van maken te doen alsof ze niet ongemakkelijk voelen bij haar aanzien (de helft van haar lichaam is een rottend lijk). De Mijmeraar heeft een relevante hoeveelheid schijt aan het lichaam, het bestaan als afgehankt hoofd heeft zijn gemijmer én gemopper niet gedempt. Bovendien, veel vormen van wat als geestelijke beperking heet kan misschien wel beter worden gezien als een uniek perspectief. Enorm onhandig in de menselijke samenleving en het aardse bestaan, maar voor de Mijmeraar zijn juist die unieke invalshoeken interessant. Zowel een fysieke als een mentale afwijking kleurt iemand’s perspectief, en ik ben ervan overtuigt dat de Mijmeraar en de Vrouwe der Verborgenen daar inherent het beste mee om gaan.

Ik denk dat ik wel vaker zal gaan mijmeren over de relatie tussen deze twee bijzondere entiteiten. Voor hen beiden geld dat ze niet snel de aandacht zullen opeisen, en dat de meeste Heidenen ze grotendeels over het hoofd lijken te zien. Maar om als Heidendom volwassen te worden, en als Heidenen betere mensen te zijn, is het belangrijke dat we deze Goden hun gerechtvaardigde plaats gunnen.

En dat is in ons leven, in onze gedachten, en in glorieuze stilte.